Sunday, November 15, 2009

စစ္အစိုးရ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း က်ေနာ္ႀကံဳခဲ့ရသမွ် တစိတ္တေဒသ(၈)









စစ္အစိုးရ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္ က်ေနာ္ႀကံဳခဲ့ရသမွ် တစိတ္တေဒသ(၈)

က်ေနာ့္ကို လာေရာက္စစ္ေဆးၿပီး သိပ္မၾကာ နွစ္ပါတ္အတြင္း က်ေနာ့္အမႈတြဲမ်ား အမ်ားႀကီး
ေရာက္လာသည္။ ထိုအခ်ိန္က ငါေတာ့အေဖၚရၿပီ ကိုယ္ေခၚတာ မဟုတ္ပဲ သူတို႔ဘာသာ
ေရာက္လာသည့္ အေပၚ လူစံုတက္စံု ျပန္ဆံုရတာမို႔ ၀မ္းသာေနသည္။ က်ေနာ္ နွင့္မသိသည့္
သူ မပါ (၄)ဦးပဲ မသိ က်န္သူေတြကို တနည္းနည္းနွင့္ သိထားသည္။ ထိုအခါမွ ေအာ.ဒီလူ
ေတြက ဒီလိုပါလားဟု က်ေနာ္သိသည္။

တရား၀င္ က်ေနာ္ သိသည္က (၄)ေယာက္ ထဲသာ တကယ္ေရာက္လာေတာ့ လူ(၂၀)ေက်ာ္
၀မ္းသာစရာ မဟုတ္ေပမဲ့ ျငင္းမရတဲ့ဘ၀မွာ ခုလို တၿမိဳ့ထဲသားျခင္း ၀ါသနာတူသူျခင္း ဆံုၾက
ရတာ ၀မ္းသာသည္ က်ေနာ့္နွင့္ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း(၂)ေယာက္ပါသည္ အိမ္နီးခ်င္း
အကို တေယာက္ပါသည္ က်ေနာ္ အကိုလို ဆရာလို ခ်စ္ခင္ရသူမ်ားပါသည္ က်ေနာ္ဘႀကီးလို
အဘလို ေလးစားရသူမ်ားပါသည္။ ၀ါေတာ္(၄၀)ရွိ ဆရာေတာ္တပါး ပါသည္။ က်ိမ္းေသတာ
က က်ေနာ္ေခၚျခင္းမဟုတ္။

က်ေနာ္က ဘာမွမသိ ထိုေလာက္လူအင္အား မ်ားမ်ား အဖမ္းခံရျခင္းအေပၚ အံ့ၾသေနသည္။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ေျပာ သလိုပင္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဖို႔ ျပင္ေနသူမ်ား ေသာင္းက်န္းသူနွင့္ ဆက္သြယ္ေနသူမ်ားမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းမ်ား ဆ
ရာတပည့္မ်ား သာျဖစ္သည္ ပုဂၢိဳလ္ေရး အစုအဖြဲ႔ေလးမ်ားသာ ျဖစ္သည္ ဟုသတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ ၌ေျပာခဲ့သည္။ က်ေနာ္တို႔က လည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ား ယံုၾကည္ရာတူ သူငယ္ခ်င္း
မ်ား စုဖြဲ႔လႈပ္ရွားခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္ သူေျပာသည္မွာလည္း မွန္သည္။ က်ေနာ့္တို႔ယံုၾကည္ခ်က္
တူညီသူမ်ားသည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း ျဖစ္နိုင္သည္ မိဘေဆြမ်ိဴး ဦးႀကီးမ်ားလည္း ျဖစ္ႏိူင္
သည္ ထိုသို႔မျဖစ္ရဘူးလား ျဖစ္ခြင့္မရွိဘူးလား။

က်ေနာ့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္း နွင့္ ရဲေဘာ္မ်ားေရာက္လာေတာ့ ေတြ႔ခ်င္သည္။ စကားေျပာခြင့္ရခ်င္
သည္။ သို႔ေသာ္မေတြ႔ရ စကားေျပာခြင့္မရ က်ေနာ္ကလည္း ဘယ္လိုအဖမ္းခံရသည္။ ေထာက္လွမ္းေရးမွာ ဘာေတြထြက္ခဲ့သည္ ကိုသိခ်င္ေနသည္။ သံုးရက္္ခန္႔အၾကာမွာေတာ့ က်
ေနာ္ ေတြ႔နိုင္ဖို႔ လမ္းစေပၚလာသည္။ ဆံပင္ညွပ္ဘုတ္မွ ဘုတ္ကိုင္ ကိုသန္းသည္ က်ေနာ္တို႔ နွင့္တေဆာင္ထဲ တခန္းထဲ ကိုသန္းကို အကူအညီေတာင္းရသည္ “ကိုသန္း လြန္ခဲ့တဲ့ တရက္
နွစ္ရက္က ေရာက္လာတဲ့ ၅(ည)ေတြက က်ေနာ္တို႔ၿမိဳ့က သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ကိုသန္းဆံပင္
သြား ညွပ္ရရင္ က်ေနာ့္ကိုပါ ေခၚပါ” လို႔ေျပာထား ခြင့္ေတာင္းထားသည္။

တကယ္ သြားခြင့္ရေသာေန႔တြင္ က်ေနာ့္ကိုေခၚသည္ က်ေနာ္က ဆံပင္ညွပ္ဆရာ ဘုတ္ကိုင္ရဲ့
တပည့္ ဆံပင္ညွပ္အကူ တာ၀န္ျဖင့္လိုက္ခြင့္ရသည္။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကို လက္ပါးတိုက္ေခၚ
အေရျပားေရာဂါသည္မ်ား ယခင္ထားရာတိုက္ သို႔ ေနရာခ်ထားေပးသည္။ ထိုတိုက္ခန္းသို႔ က်
ေနာ္ လိုက္ပါခြင့္ရသည္ ။ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းမွာ စစ္ေၾကာေရး စခန္းမွာ အေတာ္ေလး ထု
ေထာင္းခံခဲ့ရသည္ ထင္သည္။ လူကျဖဴပတ္ျဖဴေရာ္ ဆံပင္ကညွင္းသိုးသိုး မုတ္ဆိပ္ေမြးမ်ားနွင့္
သူနွင့္ စကားေျပာရင္း က်ေနာ္က အၾကမ္းညွပ္ေပးရသည္။ အၾကမ္းညွပ္မေပးပဲ ထိုင္ေလပန္း
ေနလွ်င္ မိသြားပါက အမႈႀကီးသြားႏူိင္သည္။

က်ေနာ့္ကို ကိုသန္းက အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း ထားရသည့္ ေရွ႔တလက္မ ေနာက္ေျပာင္ ပံုစံ
ဆံပင္အတြက္ အၾကမ္းဆံပင္သားမ်ားကို စက္ကပ္ေၾကးျဖင့္ ထိုးခ်ခိုင္းသည္ ထိုသို႔ ထိုးခ်ရင္း
က်ေနာ္ စကားေျပာရသည္ အေျခအေနအားလံုး သိႏူိင္ရင္ေမးရသည္။ ေနာက္က်န္သည့္သူ
မ်ားနွင့္ အဆက္သြယ္ရပါက ဆက္သြယ္နိုင္ရန္ စီစဥ္ရသည္။ က်ေနာ္ဖြက္ယူသြားေသာ ေဆး
လိပ္တခ်ိဳ႔က အသံုးတည့္သြားသည္။

က်ေနာ္အဖမ္းခံရ ၿပီးခ်ိန္မွစ၍ (၆)လအၾကာတြင္ သူတို႔ကို ဖမ္းမိျခင္းျဖစ္သည္။ က်ေနာ္နွင့္ျပန္
ဆံုေတာ့ (၇)လခန္႔ ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ ေနာက္သူတို႔ကို ေထာင္ဗူး၀တြင္ ရုံးခ်ိန္းေပးသည္။ တရားသူႀကီးတဦးက လာ၍ ရမာန္ယူရုံးခ်ိန္းေပးသည္။ မိသားစုမ်ားနွင့္ ေထာင္၀င္စာေတြ႔ခြင့္
ရသည္။ ထို႔သို႔ ရုံးခ်ိန္းရမာန္ယူ ၿပီး (၃)ပတ္ေျမာက္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာလ(၅) ရက္ေန႔တြင္
မနက္ေစာေစာ က်ေနာ့္နာမည္ကို ေခၚ၍ ဗူး၀ႀကီးသို႔လာရန္ ေျပာပါသည္။ က်ေနာ္ေရာက္သြား
ေသာအခါ က်ေနာ္တို႔အမႈတြဲမ်ား အားလံုးေရာက္ေနေလၿပီ။

ထိုေန႔ က်ေနာ္တို႔ကို တရားရုံးမွ အမႈျပန္ရုတ္သိမ္း ေၾကာင္းေျပာသည္ ထိုသို႔ အမႈျပန္ရုတ္သိမ္း
လွ်င္ က်ေနာ္တို႔ လြတ္ၿပီေပါ့ သို႔ေသာ္မလြတ္ က်ေနာ္ကေတာ့ ထားပါေတာ့ က်န္သူေတြက မ
လြတ္ မလြတ္ေသာ္လည္း ရီစရာေျပာႏူိင္ၾကသည္။ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ႔(SB)က က်ေနာ္တို႔ ရဲ့ တ
ရားလို ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ လြတ္ေနၿပီေလဗ်ာ လို႔ သူတို႔ကို ျပန္ေျပာႏူိင္သည္။ သူတို႔က
ေတာ့ မအီမလည္ မ်က္နွာမ်ားနွင့္ေပါ့ တကယ္ကေတာ့ သူတို႔ စိတ္ထဲမွာလည္း သိႏူိင္သည္။
သူတို႔ မတရားတာ ကို သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔က တကယ္မလြတ္ဘူး ဆိုတာလည္း သိသိ နွင့္စ
ႏူိင္ ေနာက္ႏူိင္ ေနၾကသည္္။ ေပ်ာ္သလိုလို ေတာင္ရွိသည္။ က်ေနာ္တို႔က အျခားတာ၀န္ ယူစ
ရာ ဘာမွ မရွိတဲ့ ပုဂၢိလိကဘ၀ေတြမို႔ ေပ်ာ္ႏူိင္တာလည္း ျဖစ္ႏူိင္သည္။

က်ေနာ္တို႔ မနက္ ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္တြင္ တခါ ထပ္လာၿပီးေခၚသည္ ထိုစဥ္မတိုင္ခင္ထဲက က်
ေနာ့္ကို ရုံးထုတ္စဥ္ကပင္ ေနာက္မႈကပ္ၿပီ ဆိုတာသိပါသည္။ ဘယ္ေလာက္က်မည္ ဆိုတာ
ေတာ့လည္း မသိ။ က်ခ်င္သေလာက္သာက် ပါေစေတာ့ ေတြးမိသည္။ စိတ္ထဲမွာ အားလံုး
ကင္းကင္း လြတ္လြတ္သိတာ ေကာင္းသည္။ ေထာင္ထဲမွာလည္း ေျပာေလ ့ေျပာထရွိသည္ ထို
သို႔ ေထာင္က်သြားလွ်င္ လြတ္ရက္သိသြားတာေပါ့ ဟုေျပာၾကသည္။ ထိုစကားသည္ မဆိုး က်
မည္ မက်မည္ကို မသိရေသာ အေျခအေနႀကီးထက္ ပိုေကာင္းသည္။

ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္ ရုံးထြက္ရသည္ကေတာ့ ေထာင္ဗူး၀ရွိ စာၾကည့္တိုက္အမည္ခံ အေဆာက္အ
ဦထဲတြင္ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ကို နွစ္ေယာက္တြဲ လက္ထိပ္ခတ္သည္။ ရဲ အေစာင့္ ေသနတ္
နွင့္ ေဘး ကအဆင္သင့္ လိုက္ပါသည္။ ဗူး၀နွင့္ စာၾကည့္တိုက္က အလြန္ဆံုးေ၀းမွ ကိုက္ (၂၀) ၀န္းက်င္ က်ေနာ္တို႔ နွစ္ေယာက္တတြဲ ထြက္တိုင္း ရဲအေစာင့္ (၂) ေယာက္ကေဘးက
ေသနတ္ေတြ က်ည္ေဘာက္ေတြနဲ႔ ေက်ာပိုးအိပ္ပါရင္ ေရွ႔တန္းထြက္လို႔ရၿပီ။ ေထာင္ေရွ႔ကို ၀င္
တဲ့ လမ္းေတြကိုလည္း သံဆူးႀကိဳးေတြခ် ဘယ္သူမွ အ၀င္မခံ။

က်ေနာ္တို႔လည္း ထြက္ေျပးမွာ မဟုတ္ က်ေနာ္တို႔ကလည္း စစ္ခံုရုံးဆိုတာ ၾကားပဲၾကားဖူးတာ
ခုလို အတည္ေပါက္ႀကီး အေရးတႀကီးလုပ္ေနေတာ့ အမႈကေတာ့ႀကီးေနၿပီ ဆိုတာသိေနတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ကို စစ္ခံုရုံးနဲ႔ ရုံးမထုတ္ခင္ က်ေနာ္တို႔ေရွ႔က ပန္းတေနာ္ခ်ဲ ဒိုင္ကို စစ္ခံုရုံးကေန ေထာင္ခ်လိုက္တာ နွစ္(၂၀)နဲ႔ (၁၇)နွစ္ခ်ည္းပဲ မ၀တ ဥကၠဌ အတြင္းေရးမႈး ရဲၿမိဳ့နယ္မႈး အကုန္
နွစ္ႀကီး အနည္းဆံုး (၈) နွစ္ တိုင္းမႈးႀကီး ဗိုလ္ခ်ဴပ္ျမင့္ေအာင္ရဲ့ အမိန္႔ လဒ္ေပးလဒ္ယူ တို႔ရန္သူ
တကယ္ေတာ့ အတြင္းစကားျပန္သိရတာက တိုင္းမႈးကို အဲ့ဒီေခတ္က ေငြ သိန္း(၂၀) ေပးရ
သည္။ ေထာက္လွမ္းေရး စစ္ခ်က္မွာ ထြက္ေပမဲ့ မ၀တ ဥကၠဌ အထိပဲ အေရးယူခံရသည္။

မ၀တ ဥကၠဌက တစ္နွစ္ အတြင္းေရးမႈးက သံုးနွစ္ သူတို႔က ဗိုလ္မႈးနဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးေလ။ တိုင္းမႈးကို
တက္ေပးတာလည္း သူတို႔(၂)ေယာက္ထဲက တေယာက္။ ဒါေပမဲ့ေလ သိတယ္မဟုတ္လား။ ဥ
ပေဒဆိုတာ က်ိန္းေသတာကေတာ့ ေပးသည္။ အဲ့ဒီအမႈ႔ကို စစ္ခံုရုံးနွင့္ ခ်ၿပီးသည္မွာ တပါတ္မ
ျပည့္ေသး ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ကို ရုံးထုတ္ေတာ့ ကိုင္းေတာ့ႀကီးၿပီ နွစ္ေတာ့ႀကီးၿပီ ဟု ထင္
ထား သည္။

ရုံးထုတ္ၿပီး တရားသူႀကီး ခ၀တ မ၀တ ဗိုလ္မႈးမ်ားမလာခင္ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ႔က ေျပာသည္။ ခုအမႈမွာ က်ေနာ့္ကို နွစ္ေလွ်ာ့ထားသည္ ပထမအမႈ႔ကို (၂)နွစ္ထား မည္ ခုအမႈကိုေတာ့ မၾကာ
မီသိရပါလိမ့္မည္ ေပါ့ တရားသူႀကီးက မလာေသးခင္ကပင္ က်ေနာ္က်မည့္နွစ္က တခုသိေနရ
ၿပီ တရားသူႀကီးမ်ား လာေရာက္သည့္ အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ရဲသတင္း
တပ္ဖြဲ႔က စြဲခ်က္တင္ သည္။ ထိုစြဲခ်က္မွာ နားေထာင္ေနရေသာ ကာယကံရွင္ သည္ပင္ သူတို႔
အျပစ္တင္သေလာက္ မလုပ္ခဲ့ သူတို႔စြဲခ်က္သည္ ျပင္းထန္သည္။ က်ေနာ္တို႔ေရွ႔က ခ်ဲဒိုင္မ်ား
သည္ပင္လွ်င္ နွစ္ (၂၀) ျပစ္ဒါဏ္က်ေသးသည္ ဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႔မွာ ေသဒါဏ္ သို႔ တသက္
တကၽြန္း အနွစ္နွစ္ဆယ္ တခုခု က်ေတာ့မည္။ ေသခ်ာေနသည္။

က်ေနာ္တို႔က လူႀကီးမ်ား ဆႏၵအတိုင္း အျပစ္ရွိေၾကာင္း ၀န္ခံရသည္္ အျပစ္မရွိပါဟု ၀န္မခံ
ေသာ သူမ်ားလည္း ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ မရ။ တကယ့္ျပစ္ဒါဏ္ က်ခံရန္ အမိန္႔ မခ်မွတ္မီွ က်
ေနာ္တို႔ အကုန္ ေထာင္ထဲျပန္၀င္ရသည္။

ေထာင္ထဲမွ စစ္ခံုရုံးသို႔ ပထမတစ္ တရားခံနွင့္ နွစ္တရားခံ နွစ္ေယာက္ကို ေခၚထုတ္သြားသည္
(၁၅) မီးနစ္ခန္႔ၾကာေတာ့ ျပန္၀င္လာသည္။ တဦးလွ်င္ ေထာင္ဒါဏ္(၁၀)နွစ္ က်ေနာ္တို႔ ၀မ္း
သာ သြားသည္။ သူတို႔(၂) ဦးေတာ့ ေသဒါဏ္က်လိမ့္မည္ မွတ္ေနသည္။ သူတို႔ေသဒါဏ္က်ပါ
က က်ေနာ္တို႔လည္း သိပ္မကြာလွ အတူတူလည္းျဖစ္ႏူိင္သည္ စြဲခ်က္တင္တုန္းက ကိုယ့္ကို
အျပစ္ရွိေၾကာင္းေျပာ သည္မွာ ကိုယ္ေတာင္ ထိုကဲ့သို႔ လုပ္လာခဲ့သည္ ဟုပင္မထင္။ ထို႔
ေၾကာင့္ (၁၀) နွစ္ဆိုေသာ ျပစ္ဒါဏ္သည္ က်ေနာ္တို႔ အတြက္မမ်ားေတာ့။ ေနာက္ထပ္ တတြဲ
(၈)နွစ္ ေနာက္ထပ္ တတြဲ (၇)နွစ္ က်ေနာ္တို႔ အလွည့္ နွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ငယ္သူငယ္ခ်င္း
က်န္တဲ့ တေယာက္က အိမ္နီးခ်င္းအကို ေနာက္တေယာက္က လည္း ထိုအကို႔ သူငယ္ခ်င္း
က်ေနာ္တို႔ အလွည့္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေထာင္အျပင္သို႔ ျပန္ထြက္ရသည္။

က်ေနာ္တို႔ကို တရားသူႀကီး ဗိုလ္မႈး သံုးဦးက ေစာင့္ေနသည္။ က်ေနာ္တို႔ကို နာမည္ေခၚၿပီး မတ္္တပ္ ရပ္ခိုင္းသည္။ အားလံုးစံုသည့္အခါမွာေတာ့ စားပြဲေပၚက စာအိပ္ကို ေဖါက္၍ တဦးခ်င္း စီ အျပစ္ထင္ရွားေၾကာင္း ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္ၾကမ္းနွင့္ ေထာင္ဒါဏ္(၅)နွစ္ ခ်မွတ္ေၾကာင္း တရားသူႀကီးက ဖတ္ျပသည္။ (၅)ဦးကို တၿပိဳင္တည္း အမိန္႔စာအိပ္ဖြင့္၍ တခါ
ထဲအမိန္႔ခ် မွတ္လိုက္သည္။ အမိန္႔စာကို ေျဖာင့္ျဖဴးစြာ မဖတ္ႏူိင္ သူတို႔ေရးထားပံုလည္းမရ။ ေျဖးေျဖး ခ်င္းစီဖတ္ေနရသည္။

က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အစဥ္အတိုင္းဆို နွစ္မႀကီးေတာ့ျပီ ကိုသိ၍ စိတ္ထဲတြင္ ဘာမွမျဖစ္ တရား
သူႀကီး အမည္ခံၿပီး သူမ်ားေရးေပးေသာ စာကိုဖတ္ေနရသည့္ တရားသူႀကီးမ်ားကို ရယ္ခ်င္ေန
သည္။ က်ေနာ္တို႔ အျခင္းျခင္းလက္တို႔ၿပီး ကမၻာေက်ာ္ေလွ်ာက္လဲခ်က္မ်ားထဲက ဖီဒယ္ကပ္စ
ထရို၏ လက္ညိဳးေထာင္၍ ေလွ်ာက္လဲေနသလို ျပန္ေလွ်ာက္႐မည္ ဟု ရယ္္စရာ ေျပာေသာ
ေၾကာင့္ ပိုဆိုးသည္။ ရယ္ခ်င္ေနၾကသည္။ တရားသူႀကီးမ်ားကို ဘာမွျပန္မေျပာႏူိင္လွ်င္ေတာင္
ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ ဗိုလ္မႈးႀကီးေတြ စစ္သားရင့္မႀကီးေတြ ျဖစ္ၿပီး တရားသူႀကီးေယာင္ေဆာင္ၿပီး သူ
မ်ားေရးေပးတာ ဖတ္ေနရတာ သနားပါတယ္ဗ်ာ လို႔ အဓိပါယ္ပါတဲ့ မ်က္နွာေပးနွင့္ေတာ့ က်
ေနာ္ တို႔ အားလံုး ၾကည့္ေနမိသည္။

သူတို႔လည္းသိပါသည္ တရားသူႀကီးခုံေပၚက အျမန္ျပန္ဆင္းသြားၾကသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်
ေနာ္ က ၅(ည) မႈနွင့္ ေထာင္(၅)နွစ္ေတာ့ က်သြားပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ေနာက္ ထြက္သူေတြက
(၄)နွစ္ အနည္းဆံုးက (၃)နွစ္။ ထိုနွစ္ကာလ အပိုင္းအျခားသည္ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ဘာမွမ
ျဖစ္ ခဲ့ေသာ္လည္း ျဖစ္သည့္သူေတြ အတြက္ အမ်ားႀကီးျဖစ္သြားခဲ့သည္။ လူမသိသူမသိ ျဖစ္
ရပ္မ်ား က်ေနာ္တို႔ အမႈေထာင္ခ်ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ ပုသိမ္၌ တိုင္းမႈးဗိုလ္ခ်ဴပ္ျမင့္ေအာင္
ဘုရား ရြာသားေကာင္းမႈ ဘုရားထီးတင္ပြဲ ျပဳလုပ္သည္။

ထိုဘုရားထီးတင္ပြဲသို႔ ရပ္ကြက္ ေက်းရြာ ဥကၠဌမ်ားမွ တာ၀န္ခံ၍ ေငြ တသိန္းစီ အလႈေငြ မ
ထည့္မေနရ ထည့္ရသည္။ ထိုထည့္၀င္မႈအလိုက္ ဘုရားပြဲတြင္ ေလာင္းကစားပြဲမ်ား ျပဳလုပ္၍
ရပ္ကြက္ ေက်းရြာ ဥကၠဌမ်ားမွ ရန္ပံုေငြ ျပန္ရွာခြင့္ရသည္။ ရပ္ကြက္ ဥကၠဌမ်ားမွ တဆင့္
ေလာင္းကစားဒိုင္မ်ားက ကစားခြင့္ျပန္ရသည္ ထို ဘုရားထီးေတာ္တင္ပြဲ ဘုရားပြဲတြင္ တိုင္းမႈး
ကိုယ္တိုင္ တိုင္းရဲမင္းႀကီးကို အမိန္႔ေပး၍ တိုင္းရဲ အင္အားျဖင့္ ထိုေလာင္းကစား၀ိုင္းမ်ားကို ဖမ္းခိုင္း သည္။

တိုင္းရဲမင္းႀကီး က ဖမ္းဆီးမည့္ ရဲမႈးအား ေရွာင္တခင္၀င္ေရာက္ဖမ္းဆီးရန္ ျမိဳ့နယ္ရဲစခန္းမ်ား မေပါက္ၾကားရန္ စစ္ဆင္ေရးတခုကဲ့သို႔ ၀င္ေရာက္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ဖမ္းဆီးခ်ိန္တြင္ အမ်ားအ
ျပား ထြက္ေျပးၾကပါသည္။ ထိုအထဲကမွ မေျပးနိုင္ေသာ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား ကေလးငယ္မ်ား
ပါမက်န္ လူေလးဆယ္တိတိ ကို ဖမ္းမိလာပါသည္။ ဖမ္းဆီးပံုမွာလည္း ထိုေလာင္းကစား၀ိုင္း
မ်ားေရွ႔လာ၍ ေတြ႔သမွ်လူကို အကုန္ဖမ္းဆီးျခင္းသာျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ဖမ္းျခင္းတြင္လည္း လူရည္လည္ေသာ ေျပးႏူိင္လႊားႏူိင္ေသာ သူမ်ား အကုန္ လြတ္ပါ
သည္္ သို႔ေသာ္ ပြဲေစ်းတြင္ ဗူစီေဗာင္းေရာင္းရင္း မုန္ေလေပြေရာင္းရင္း မေျပးပဲ မိလာခဲ့သူမ်ား
လည္းပါ ပါသည္။ ဖမ္းမိၿပီး ေနာက္တရက္တြင္ ေျခာက္ေကာင္ ကစားသျဖင့္ဆိုကာ အကုန္လံုး
ကို ေထာင္ (၆)နွစ္ခ်လိုက္သည္။ စစ္ခံုရုံးမွ ျပန္သြင္းလာခ်ိန္တြင္ အကုန္ ငိုတဲ့သူငို မေမွ်ာ္လင့္
ပဲ ေထာင္ဒါဏ္ (၆)နွစ္ခ်ခံလိုက္ရျခင္းကို ေတာက္ေခါက္သူေခါက္ ျဖစ္ကုန္ပါသည္။ တကယ္
၀င္ထိုးေနေသာသူ ေျခာက္ေကာင္ဒိုင္လုပ္ေသာသူမ်ားလည္း ပါ ပါသည္။

သို႔ေသာ္ ျမင္ေလရာ အကုန္ဖမ္းျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းလိုက္ေသာအခါ မိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ား ဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္ရေလသည္။ က်ေနာ္ႏွင့္ ထိုေျခာက္ေကာင္အဖြဲ႔မွ ဗူစီေဗာင္းေရာင္းရင္း အ
ဖမ္းခံရေသာ ဦးေလးတေယာက္နွင့္ ခင္ပါသည္။ သူ႔မွာ သားအႀကီးဆံုးကမွ (၁၅)နွစ္ ကေလး
(၆)ေယာက္ မိန္းမက ေနမေကာင္း ပန္းနာသည္။ သူက ဗူစီေဗာင္းေရာင္းျခင္း ဂတ္စ္ မီးခ်စ္ဆီ
ျဖည့္ျခင္း ေရထမ္းျခင္း အုန္းပင္တက္ျခင္း အကုန္ရရာအလုပ္လုပ္သူ ကေလးေတြလည္း မုန္႔
သည္ေလးေတြျဖစ္ ေက်ာင္းက ဘာမွအသံုးမတည့္ပါဘူးဆိုေသာ ပညာေရးမွာ ေလးတန္း
ေတာင္ အႏူိင္ႏူိင္ ကေလးအငယ္ဆံုးက (၅)နွစ္ သူအဖမ္းခံရေတာ့ အကုန္ ဒုကၡတြင္း ပိုနက္
သြားသည္။

သူမွာ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ စိတ္ဘယ္ေလာက္ညစ္ညစ္ ရယ္ရယ္ေမာေမာေနသည္ ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳးေနသည္။ က်ေနာ္ေတာင္ မရယ္ႏူိင္ ေနာက္ သူ သိပ္မၾကာ ရဲဘက္ပါသြား သည္။ ရဲဘက္မွ ေလးလေလာက္ အၾကာ သူေသဆံုးသည့္ သတင္းေထာင္သို႔ ေရာက္လာသည္။ သူ႔
ကို လူသိမ်ားသည္ ဗူစီေဗါင္းေရာင္းရင္း အဖမ္းခံရသူအျဖစ္ အားလံုးသိၾကသည္။ ေလာင္းက
စား ဆိုလို႔ ေအာင္ဘာေလထီေတာင္ မထိုး ။ အဖမ္းခံရတုန္းက သူဗူးစီေဗါင္း ေရာင္းတဲ့ စင္
ေလးကိုင္လို႔ ရဲက ထားခဲ့ဆိုလို႔ ထားခဲ့ရသည္။

က်ေနာ္ ကုလားကား လို ဇာတ္နာေအာင္ ဇာတ္မနာနာေအာင္ ေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ တခ်ိန္အ
ခြင့္အေရးေပးလို႔ မတရားရား ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ား စာရင္းကို ျပန္အစေဖၚလို႔ ရနိုင္ပါသည္။ အစိုး
ရကို မုန္းတီး၍ မေကာင္းျမင္ဖက္က ေျပာေနျခင္းလည္း မဟုတ္ပါ။ လူမသိသူမသိ မတရားဖိ
နွိပ္မႈေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့ ေသဆံုးရေသာ ျပည္သူမ်ားထဲက တခ်ိဴ႔ကို က်ေနာ္သိသ၍ ေျပာေနျခင္း
သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႔ရေသာ ဘ၀တခ်ိဴ႔မ်ား
သာျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မွားယြင္းမႈမရွိ မွန္ကန္ေၾကာင္း အာမခံႏူိင္ပါသည္။ ခုေတာ့ အနွစ္နွစ္
ဆယ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ က်ေနာ္ကေတာ့ မေမ့ေသး က်ေနာ္တို႔က သူ႔ကို ကိုဗူစီေဗာင္း ဟုေခၚသည္ သူက ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳး က်ေနာ္ကို အဲ့လိုေခၚရင္ နာမည္ေတြ အားႀကီးပဲဗ် ဟုေျပာတာေျပး ျမင္
သည္။

သူ႔ကေလးေတြနွင့္ မိန္းမေကာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားသလဲ မသိရေတာ့ပါ က်ေနာ္ တို႔ေထာင္က်
တာက တန္သည္ဟု ေျပာလို႔ရသည္ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္ရာကို က်ေနာ္တို႔ လုပ္၍ က်ေနာ္တို႔ ခံရျခင္းကို ေက်နပ္သည္ ေထာင္က်လည္း ျဖစ္သည္ ၀မ္းနည္းစရာမရွိပါ။ က်ေနာ့္မိသားစု ထိ
ခိုက္မႈက ထိုသူမ်ားေလာက္ မႀကီးမား။ ေသဒါဏ္က် ေသာသူမ်ားကို မသတ္ေတာ့သျဖင့္ ေသ
ဒါဏ္က်ေသာ သူမ်ားက မေသႏူိင္ သို႔ေသာ္ ေထာင္သံုးလက်၍ ရဲဘက္ပါသြားၿပီး အိမ္ျပန္ မ
ေရာက္လာေသာ သူမ်ား အမ်ားအျပား တရား၀င္ စာရင္းေကာက္ခံခြင့္ ျပဳရဲသလား။ ရဲဘက္စ
ခန္းေတြမွာ ေသဆံုးမႈမ်ားက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ။

က်ေနာ္ ေထာင္က်ေနစဥ္ ကာလအတြင္း ျမစ္ႀကီးနား ပူတာအို ကားလမ္း ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း
နမ့္စမ္ေလယဥ္ကြင္း မုဒံု ေက်ာက္ထုတ္လုပ္ေရးစခန္း ေကာ့ေသာင္းဆီအုန္း စိုက္ခင္း။ ရန္ကုန္
မႏၱေလး အေ၀းေျပးကားလမ္း။ ေရႊတြင္းတူးရဲဘက္စခန္း တူေျမာင္းေက်ာက္ထုတ္လုပ္ေရး စ
ခန္း နွင့္အျခား ရဲဘက္စခန္းမ်ား ရဲဘက္စခန္းမ်ားမွ တဆင့္ ေရွ႔တန္းစစ္ေျမျပင္ ေပၚတာ မ်ား
ေသဆံုးခဲ့သူမ်ား အမ်ားအျပား။
(ဆက္ပါဦးမည္.ဗ်ိဴ႔)

2 comments:

yawnetthan November 16, 2009 at 12:11 AM  

လာေရာက္ဖတ္ရူသြားပါတယ္။

Taw Lu Thit November 16, 2009 at 2:57 PM  

ကိုခ်စ္ေဖႀကီး ခင္ဗ်ားက ေရးတုန္းကေရးျပီး ခုမေရးျပန္ဘူးလား.ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္.

က်ေနာ့္အေရာင္က အစိမ္းေရာင္ပါ ခင္ဗ်ားတို႔ကေကာ.

GREEN

You are a very calm and contemplative person. Others are drawn to your peaceful, nurturing nature.

Find out your color at QuizMeme.com!

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP