Thursday, May 20, 2010

ကိုခ်စ္ေဖအေတြး

ကိုခ်စ္ေဖအေတြး

ကိုခ်စ္ေဖခုတေလာမွ စဥ္းစားမိေနတာပါ ကိုယ္က ေတာသားဆိုေတာ့ ေတာသားလိုေတြးမိ
ေနတာလဲ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မွာေပါ့ဗ်ာ သေဘာခ်င္းမကိုက္ရင္ မကိုက္တာရွိမွာေပါ့ ဒီလိုပါ ကို္ခ်စ္
ေဖ တို႔ ေမြးထဲက မဆလ စစ္အစိုးရေခတ္မွာ ေမြးလာခဲ့ေတာ့ စစ္အစိုးရရဲ့ မတရားမႈမမွ်တမႈ႔
ေတြကို တဆင့္ၾကားေရာ မ်က္ျမင္ေရာနဲ႔ စံုေနေအာင္ေတြ႔တာေပါ့ဗ်ာ ဒါေပမဲ့လဲ အဲ့ဒီတုန္းက
အပူက သိပ္မပူေသးေပမဲ့ ေအးရာကေနပူလာတာဆိုေတာ့ ပူသေပါ့ဗ်ာ စစ္အစိုးရေတြ မ
ေကာင္းေၾကာင္းေျပာၾကတာဆိုၾကတာ အိမ္မွာ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ႀကံဳရင္ႀကံဳသလို လူႀကီးေတြ
ေျပာတာၾကားေနရတာေပါ့။ အဲ့ဒီတုန္းက ပူေၾကာင္းေျပာနိုင္ၾကေသးတယ္ဗ် ခုေတာ့ ေျပာဖို႔ေန
ေနသာသာဗ်ာ အားလံုးက အပူဆိုတာရိုးရာထံုးစံလို က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြက ျဖစ္
လို႔။

အားလံုးက တညီတညြတ္ထဲ တအိမ္တေယာက္ထြက္ သူမ်ားနိုင္ငံမွာ သူမ်ားခိုင္းရာမ်က္နွာ
ငယ္ေလးနဲ႔သြားလုပ္ၾကရတာကိုပဲ ဂုဏ္ေလးတခုလိုျဖစ္ေနသလားလို႔လဲ ေတြးမိပါတယ္။ ဘာ
ျဖစ္လို႔လဲေတာ့ ကိုခ်စ္ေဖလဲမသိ က်ိန္းေသတာကေတာ့ အရပ္ေဒသကို စြန္႔ခြာၾကရသူေတြ
သန္းနဲ႔ခ်ီရွိလာတာပါ နည္းနည္းေနာေနာလူအုပ္ႀကီးမွတ္လို႔ အဲ့ဒီလူအုပ္ႀကီးထဲ ကိုခ်စ္ေဖလဲပါ
လာခဲ့တာေပါ့.ဒီေတာ့ဗ်ာ အမ်ားနည္းတူ အိမ္ကိုလြမ္းတာ ၿမိဳ့ေလးကိုလြမ္းတာ ရြာကိုလြမ္းတာ
ဘာညာသာဓကာေတြလဲ ရွိလာရတာေပါ့ဗ်ာ။ တေန႔တေန႔ သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ လူအုပ္ႀကီးက ကိုယ့္
ဇာတိေျမကို သတိရေနၾကတယ္(ခၽြင္းခ်က္ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ အေ၀းမွာပိုေကာင္းတဲ့ေနရာမွာေပ်ာ္
ပါတယ္ အစထဲကလဲ ဇာတိေျမရဲ့ တန္ဘိုးကို နားမလည္ၾကလို႔ပဲ သေဘာထားပါတယ္ ဒါမွမ
ဟုတ္ ကိုခ်စ္ေဖ တုံးတာအတာလဲ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မွာေပါ့ဗ်ာ) ဆိုရင္ အဲ့ဒီအလြမ္းဟာ အႀကီးႀကီးပါ။

အိမ္ကေန သားရွိရာ သမီးရွိရာကို ခ်ိဳ႔ခ်ိဳ႔ငဲ့ငဲ့နဲ႔ လြမ္းေနၾကတဲ့ မိဘေတြကလဲ သိန္းခ်ီေနမွာပါပဲ
လူဆိုတာ တန္ဘိုးရွိရွိမရွိရွိ ကို္ယ္တန္ဘိုးထားရာဟာ ကိုယ့္အတြက္ အေရးပါတာ အေရးႀကီး
တာပါပဲ။ ကိုခ်စ္ေဖ ရြာမွာတုန္းက မိုးတြင္းညေနဖက္ ရြက္ေလွေလးနဲ႔ျမစ္ရိုးမွာ လႈိင္းစီးရင္း
ေတာအရက္ေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ၂ေယာက္နဲ႔ စကားစျမည္ေျပာ လတ္လတ္ဆပ္
ဆပ္အျမည္းေလးနဲ႔ ဇိမ္ကိုက်ေနတာဟာ ကိုခ်စ္ေဖအတြက္ တန္ဘိုးႀကီးတာပါပဲ။ အသြားေရ
စီးနဲ႔ေမွ်ာခ်င္ရာေမွ်ာ အျပန္မုတ္သုန္ေလနဲ႔ ရြက္တိုက္ျပန္ ရြာနားကေစ်းၿမိဳ့ေလးမွာ ေစ်း၀ယ္ျပန္
လို႔ရေသးသေပါ့ဗ်ာ။

ေအာ ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္ ဒီလိုပါ တျပည္လံုးက လူေတြ စီးပြားေရးမေျပလည္ေတာ့ ေျပ
လည္ရာေျပလည္ေၾကာင္းရိုးရိုးပါပဲ နီးစပ္ရာ နိုင္ငံေတြမွာ ထြက္အလုပ္လုပ္ၾကရတာကိုေျပာပါ
တယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ မသြားခ်င္ပဲသြားၾကရတယ္ထင္ပါတယ္ဗ်ာ အဲ့ဒီလို ထြက္ခြါ
ရသူေတြ တေန႔ထက္တေန႔လဲ မ်ားမ်ားလာေနဆဲပါ။ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း စစ္အစိုးရအ
ဆက္ဆက္က ျပည္သူေတြကိုဒုကၡေပးခဲ့တာကို ေျပာတာပါ။

ကိုခ်စ္ေဖတို႔ ငယ္ငယ္က ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးနဲ႔ မဆလ စစ္အစိုးရကို တခဲနက္တ
ျပည္လံုးကေန ဆန္႔က်င္ၾကေတာ့ ေအာ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ “ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး”
လို႔ အားရပါးရကိုေအာ္ခဲ့ၾကတာ ၿမိဳ့တိုင္းၿမိဳ့တိုင္း တျပည္လံုးအံုးအံုးကၽြက္ကၽြက္ ကိုျဖစ္လို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မေနၾကရသူေတြဆိုေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္
ေရးသားခြင့္ စုရုံးခြင့္ စီတန္းဆႏၵျပခြင့္ အစိုးရကိုလဲေ၀ဖန္ခြင့္ (ကိုခ်စ္ေဖကေတာ့ ရပ္ကြက္လူ
ႀကီးေတြကို ခံေျပာနိုင္ခြင့္)ရွိတယ္ဆိုေတာ့ သေဘာက်လို႔ေအာ္ခဲ့တာပါ ေအာ္တာမွ ေထာင္
ေတြတန္းေတြပါက်လို႔..။ အဲ့ဒီလြတ္လပ္ခြင့္ေတြလဲ က်ေနာ္တို႔ရြာမွာ မရခဲ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့လဲ
ရလိုရျငားေတာ့ တခါတခါထထေတာင္းက်တာပဲဗ် ကိုခ်စ္ေဖလဲ အားေပးပါတယ္ အားလဲရပါ
တယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ အဲ့ဒီ ဒီမိုကေရစီႀကီးက မရခဲ့ပါဘူးဗ်ာ။

အဲ့ဒီေတာ့ ကိုခ်စ္ေဖစဥ္းစားလာမိတာက ဒီမိုကေရစီဆိုတာ စာရြက္နဲ႔ ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ၿပီး
ေတာင္းေတာင္း ပါးစပ္နဲ႔ လူသိရွင္ၾကားထြက္ေအာ္ေတာင္းေတာင္း ရပါ့မလားလို႔ အဲ့ဒီလို
ေတာင္းတိုင္းေပးပါ့မလားလို႔ စဥ္းစားမိတာပါ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ေတာင္းယူရတဲ့ ဟာမ်ိဳးလား
ဘာညာစဥ္းစားမိတာပါ။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ က်င့္စဥ္တဲ့ ဘာညာတဲ့ေျပာၾကတာပဲဗ်။ အဲ့ဒါမ်ားဟုတ္
ေလသလားလဲ စဥ္းစားပါတယ္။ နီးေတာ့နီးစပ္သား ဒီလိုဗ် ကိုခ်စ္ေဖ ဒီမိုကေရစီအေတာင္း
လြန္သြားေတာ့ အိမ္ကို ၅ နွစ္ၾကာမွျပန္ေရာက္တယ္ဗ်ာ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အမ်ိဳးေတြ သူ
ငယ္ခ်င္းေတြ ဆရာဆရာမေတြနဲ႔ ကို္ယ့္ရြာသူရြာသားေတြကို ႏႈတ္ဆက္ တခ်ိဳ႔ ကို္ယ့္ထက္အ
သက္၀ါႀကီးသူေတြ လိုက္ေတြ႔ႏႈတ္ဆက္တာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ကိုခ်စ္ေဖရဲ့အေမဘက္က အေမ့အ
ကိုအႀကီးဆံုး (ခုေတာ့ကြယ္လြန္သြားပါၿပီ) က ငယ္ငယ္တုန္းက ကိုခ်စ္ေဖလိုပဲ စပ္စပ္စပ္စပ္
ဟိုပါဒီပါထင္ပါတယ္ သူက ေတာေတြဘာေတြလဲခိုဘူးသဗ်ာ ေနာက္ဖဆပလအစိုးရက အရွင္
မိလို႔ ေထာင္က်ခဲ့ေသး။

ဒါေပမဲ့ ဦးေလးက ဒီဖက္ ေခတ္မွာ မဆလ န၀တေခတ္မွာ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္း ဘယ္ေနရာမွမ
ပါေတာ့ဘူးဗ် သူတို႔ေခတ္က တပ္ကေနေတာခိုၾကတာ ရဲေဘာ္သံုးက်ိတ္၀င္ ဗိုလ္ေဇယ် (အခု
ကေလးေတြသိတဲ့ ရာဇာေန၀င္းတို႔ ေဟမာေန၀င္းတို႔ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္တို႔ရဲ့ အဖိုး)တပ္နဲ႔ပါသြား
တာ။ ေတာခိုမွန္းလဲမသိဘူးဆိုပဲ ေတာထဲေရာက္မွ “ငါတို႔ေတာခိုလာပီ အစိုးရကို လက္နက္
ကိုင္ျပန္တိုက္မယ္ မင္းတို႔ေနခ်င္လဲေနနိုင္တယ္ ျပန္ခ်င္ရင္လဲ ကိုယ့္ေသနတ္နဲ႔ကိုယ္ ျပန္နိုင္
တယ္” ဆိုေတာ့ သူက သူခင္တဲ့ေလးစားတဲ့ တပ္ရင္းမႈးဗိုလ္ေဇယ်နဲ႔ပဲ ေနခဲ့တာဆိုပဲ။ သူနိုင္ငံ
ေရးေတြ ဘာေတြလဲမသိပါဘူးတဲ့ စစ္တပ္ဆိုတာျပည္သူေတြကို အကာအကြယ္ေပးတာ ေသ
နတ္ကိုင္ရတာ သေဘာက်လို႔ တပ္ထဲ၀င္ခဲ့တာတဲ့ သူခ်စ္ခင္တဲ့ တပ္ရင္းမႈးက အစိုးရက မ
ေကာင္းဘူး ျပည္သူေတြအတြက္တိုက္ၾကရမယ္ဆိုလို႔ တိုက္ခဲ့တာပါပဲတဲ့ အဲ့ဒီတုန္းက တကယ္
ေတာ့ စစ္တိုက္ခ်င္ေနတာပဲသိတယ္ဆိုပဲ။

အဲ့ဒီဘႀကီးေပါ့ဗ်ာ ကိုခ်စ္ေဖသြားႏႈတ္ဆက္တာ သူက ကိုခ်စ္ေဖတို႔ “ဒီမိုကေရစီႀကီးဆိုတာ ေတာ္ေတာ္လိုခ်င္တယ္ဆိုတာ သူသိတယ္တဲ့ သူလဲလိုခ်င္တယ္တဲ့ အဲ့ဒီဒီမိုကေရစီႀကီးကို မင္းအစိုးရဆီက မရေပမဲ့ ငါ့အိမ္မွာေတာ့ မင္းရတယ္ကြာ ငါေပးတယ္ မင္းႀကိဳက္တာေျပာ ႀကိဳက္သလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေန ရပ္ကြက္လူႀကီးေတြကလဲ ငါ့ကိုမဖမ္းဘူး ဒီေကာင္ေတြ မင္းကိုလဲ မဖမ္းေစရဘူးကြာ” တဲ့ ။

သူအဲ့ဒီလိုေျပာတုန္းကေတာ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပါပဲ ငါ့ဦးေလး ဘႀကီးက ငါ့ကိုခ်စ္ရွာသားပဲလို႔ပဲ ေတြးမိတာပါ။ ခုျပန္စဥ္းစားမိေတာ့ ဟုတ္တာပဲ ငါဘႀကီးေျပာတဲ့ ဒီမိုကေရစီကို သူေပးတယ္
ဆိုတာ သူေပးနိုိင္သားပဲ သူအိမ္ သူ႔သားက်ေနာ္အကိုအိမ္ အမႀကီးေတြအိမ္မွာ သူေပးတယ္
တဲ့ သူေပးနိုင္တာေပါ့ အဲ့ဒီအိမ္ေတြမွာ သူက အာဏာပိုင္ပဲ သူ႔သေဘာနဲ႔သူ႔ၾသဇာနဲ႔ သူက ဒီမို
ကေရစီကို ထူေထာင္ထားတာကိုး ဒီမိုကေရစီလြတ္ေျမာက္နယ္ေျမေလးေတြျဖစ္ေနတာကိုး အဲ့
ဒီလိုျဖစ္ဖို႔ေတာ့ ဘႀကီးက ရြာမွာ အင္အားျပရတာ ဘာညာေတာ့ရွိမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ ဒီမိုကေရ
စီဆိုတာႀကီးကို အစိုးရေတြကေပးေပး မေပးေပး ကိုယ့္ရြာမွာ အိမ္မွာ ကိုယ့္ဘာသာထူေထာင္
မယ္ဆိုျဖစ္တာပဲ။ တရားေတြ မ်ားလာရင္ မတရားတာေတြ ခ်ဲသြားမွာေပါ့။

စစ္အာဏာရွင္ေတြကို တိုက္ရိုက္မဖယ္ရွားနိုင္ေသာ္လဲ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးၿဖိဳသလို တေန႔
နည္းနည္း အားလံုး၀ိုင္းၿဖိဳနိုင္ရင္ တေန႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြ က်ရႈံးမွာပဲ ကိုယ္လုပ္နိုင္တာေသး
ေသးေလးျဖစ္ခ်င္လဲျဖစ္မယ္ဗ်ာ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ထိခိုက္ေအာင္ သူ႔ကို အားေပးေထာက္
ကူေနတဲ့ ႀကံဖြတ္တို႔ စြမ္းအားရွင္တို႔ကို ဒုကၡေပးရပ္သြားေအာင္္ အနည္းဆံုး လုပ္နိုင္တာေလး
ေတြကေနလုပ္မယ္ ကိုယ့္ရပ္၀န္းေဒသကို ပိုမိုလြတ္လပ္ေအာင္တိုးခ်ဲ႔သြားမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့
ဗ်ာ။သူ႔ဖက္ကလို တပ္ႀကီးမရွိေပမဲ့ သိတယ္မွလား။ ဒုကၡေပးတဲ့သူေတြ တန္႔သြားေအာင္အဲ့ဒါ
ကို ကိုခ်စ္ေဖေတြးမိသြားတယ္။ နို႔မို႔ သူတို႔ကခ်ည္းပဲ နွိပ္စက္ေနတာမဟုတ္လား ကိုယ္ကလဲ
ခုခံပိုင္ခြင့္ တြန္းလွန္ပိုင္ခြင့္ရွိတာေပါ့ တြန္းလွန္သင့္တာေပါ့ဗ်ာ တြန္းလွန္မႈေတြမ်ားလာရင္
ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးၿပိဳသလိုေပါ့။ သူတို႔ကမွ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးမဟုတ္တာဗ်ာ။ မဟုတ္လား
ကိုခ်စ္ေဖစဥ္းစားမိတာပါ။ သေဘာမညီရင္လဲ လြတ္လပ္စြာသေဘာကြဲလြဲၾကတာေပါ့။

3 comments:

Anonymous,  May 20, 2010 at 5:02 PM  

“ေခါင္ကိုမွ တက္ကိုင္ခ်င္တာ။ ပမႊားေတြေတာ႔ စကားထဲေတာင္ ထည္႔မေျပာခ်င္ဘူး။” တဲ႔။ ျမင္ေနၾကားေနရတာ ေျပာပါတယ္။

ကလူသစ္

ေရႊရတုမွတ္တမ္း May 20, 2010 at 7:05 PM  

ကဲ...ေက်ာက္ေတာင္ၾကီး..တစစီဖဲ့ၾကစို႔လား..

kiki May 21, 2010 at 5:04 AM  

အဲ့ဒီ ေက်ာက္ေတာင္ၾကီးက ခိုင္လိုက္သမွ ..
လွိဳဏ္ေခါင္းေတြ နဲ ့ ပိုျပီး ခိုင္မာေနလိုက္တာ ေလ ။
ခါခ်ဥ္ေကာင္ေတြလည္း ခါးက်ိဳးကုန္ၾကျပီ ကိုခ်စ္ေဖေရ ...
ရြာျပန္ ေလွေလွာ္ ျပီး ေပ်ာ္စရာ တေလွၾကီး ျပန္ရဖို ့ ေတာင့္ထား ။ ေအာင္ေမာင္း ရဲ ့ ...အဲ့ေလ ကိုခ်စ္ေဖ ရဲ ့ .. ။

က်ေနာ့္အေရာင္က အစိမ္းေရာင္ပါ ခင္ဗ်ားတို႔ကေကာ.

GREEN

You are a very calm and contemplative person. Others are drawn to your peaceful, nurturing nature.

Find out your color at QuizMeme.com!

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP